خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه سازی سرای و چه گویی سرودفروشو بدین خاک تیره فرود
۲
یقین‌دان که همچون تو بسیار کسفکندست در چرخ چرخ کبود
۳
چه برخیزد از خود و آهن تو راچو سر آهنین نیست در زیر خود
۴
اگر جامهٔ عمر تو زآهن استاجل بگسلد از همش تار و پود
صفحهٔ ۱ از ۳