خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نسیم یوسفم پیدا شودهر که نابینا بود بینا شود
۲
بس که پیراهن بدرم تا مگربویی از پیراهنش پیدا شود
۳
گر برافتد برقع از پیش رخشزاهد منکر سر غوغا شود
۴
ور برافشاند سر زلف دو تادل ز زلفش کافری یکتا شود
صفحهٔ ۱ از ۴