خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دو زلف تو پیچ و تاب آوردشور در حال شیخ و شاب آورد
۲
رشک روی تو ای پریچهرهلرزه در چشم آفتاب آورد
۳
روی چون آفتاب دوست بدیددیدهٔ ما به دیده آب آورد
۴
جان چو مشتاق بود بر وصلتاز دل سوخته کباب آورد
صفحهٔ ۱ از ۴