خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن کس که به قدرت ز ازل نیشکر آوردهم او گرهی باز در آن نیشکر آورد
۲
در قدرت او بین تو که در لیل و نهاریاز خار، گل تازه و از نی شکر آورد
۳
ما درد دلی از غم هجران تو داریمکان درد طبیبش به دوا گلشکر آورد
۴
گفتند ترا صبر دوا گشت از آن رویتلخ است ولی میوه‌ای همچون شکر آورد
صفحهٔ ۱ از ۲