خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مژده‌ای دادم صبا ای دل که جانان می‌رسددرد دوری را بده تسکین که درمان می‌رسد
۲
باد نوروزی پیامی می‌دهد سوی چمنکان گل خوشبو در این زودی به بستان می‌رسد
۳
گرچه محرومی ز روز دولت وصلش دلاشکر می‌کن کاین شب هجران به پایان می‌رسد
۴
گرچه در هجران آن دلبر ز غم سرگشته‌ایغم مخور کز دولت وصلش به سامان می‌رسد
صفحهٔ ۱ از ۲