خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بتی که خاطر او لازم جفا باشدچه لازمست که با او مرا وفا باشد
۲
چرا تو جرم کنی و خطا نهی بر مامکن خطا که بد از نیکوان خطا باشد
۳
تو پادشاه جهانی و من گدای درتصلاح کار گدایان ز پادشا باشد
۴
هرآنکه همچو من از عافیت نپرهیزدچه جای اینکه از اینش بتر جزا باشد
صفحهٔ ۱ از ۳