خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه بیداد جفای تو به غایت باشدحاش‌لله که مرا از تو شکایت باشد
۲
دل تو میل وفای من سرگشته نکرداز دل ای دوست به دل گرچه سرایت باشد
۳
از جهان کام دل آن روز بود حاصل منکه تو را با من دلخسته عنایت باشد
۴
گر نماند اثری از من بیچاره هنوزدل من بر سر پیمان و وفایت باشد
صفحهٔ ۱ از ۲