خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل عاشق ز غم پُر درد باشدرخش از درد دوری زرد باشد
۲
به شبهای فراق روی دلبرز خورد و خواب دایم فرد باشد
۳
نه در خورد منست این آرزو لیکشب وصلت مرا درخَورد باشد
۴
منم خاک سر کویت مباداز ما بر خاطر تو گرد باشد
صفحهٔ ۱ از ۲