خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کدامین سرو چون بالاش باشدچه مه چون روی شهرآراش باشد
۲
اگرچه سرو را نشو و نما هستنه همچون قامت رعناش باشد
۳
اگرچه مهر و مه دارد فروغینگویم چون رخ زیباش باشد
۴
مکرر گشت قند از پسته اوکه نی چون لعل شکّرخاش باشد
صفحهٔ ۱ از ۳