خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که را در دو جهان همچو تو یاری باشدیا به دست دل او چون تو بهاری باشد
۲
کی کند بس ز تماشای گلستان رُختخاصه کز وصل تواَش بوس و کناری باشد
۳
بر سر چشمهٔ چشمم بنشین تا گویمجای سرو و چمنی هم به کناری باشد
۴
گذری کن به سوی ما ز سر لطف دمیزآنکه سَروَش به سر خاک گذاری باشد
صفحهٔ ۱ از ۲