خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا تحمّل هجران آن نگار نباشدچو بلبلم هوس ناله‌های زار نباشد
۲
گلم ز دست به در شد چه می‌کنم بستانبه پای دل ز فراقش به غیر خار نباشد
۳
بیا به دیده نشینم که مردم چشمیمیان ما و تو ای دیده‌ام غبار نباشد
۴
مکن جفا به دل ریش من که در دو جهانبه غیر نام نکو هیچ یادگار نباشد
صفحهٔ ۱ از ۳