خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون چشم خوشت نرگس مخمور نباشدبی روی تو در دیدهٔ ما نور نباشد
۲
بسیار بود بنده تو را لیک چو داعییک بندهٔ بیچاره مهجور نباشد
۳
حالیست مرا با سر زلف تو ولیکنبر حال من ار رحم کنی دور نباشد
۴
گر جنّت و فردوس دهندم به حقیقتدانم که به مانندهٔ تو حور نباشد
صفحهٔ ۱ از ۳