خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مبا دردی که درمانش نباشدفراقی را که پایانش نباشد
۲
حرامش باد آن دل ای دلاراماگر عشق تو در جانش نباشد
۳
مرو در راه عشقی ای دل ریشکه آن حدّ بیابانش نباشد
۴
سری کاو از غم تو پر ز سوداستیقین دانی که سامانش نباشد
صفحهٔ ۱ از ۳