خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا با درد عشقت غم نباشدکه ما را چون تو دلبر کم نباشد
۲
تو رفتی بر سرم یاری گزیدیبتر زاین پیش ما ماتم نباشد
۳
نهادی بر دلم داغی که هرگزبجز وصل تواَش مرهم نباشد
۴
مرا دردیست از دل بر فراقتکه یک دم طاقت دردم نباشد
صفحهٔ ۱ از ۲