خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرا درد مرا درمان نباشدچرا جان مرا جانان نباشد
۲
ز روز وصلت ای سلطان خوبانسر ما را چرا سامان نباشد
۳
ز حد بگذشت درد اشتیاقتشب هجر تو را درمان نباشد
۴
مرا جانی و تا کی دور باشیهمانا صورت بی جان نباشد
صفحهٔ ۱ از ۲