خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عالم لطافت چون یار من نباشدآشفته کار و باری چون کار من نباشد
۲
بازآ کز اشتیاقت صبرم نماند و طاقتترسم که چون بیایی آثار من نباشد
۳
حالی تنم ز سوزی از جور دلفروزیور خود ز لطف روزی غمخوار من نباشد
۴
گر مدّعی بداند حالم ز اشتیاقتدر خاطرش دگر بار انکار من نباشد
صفحهٔ ۱ از ۲