خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را به جهان جز غم روی تو نباشدمنزلگه ما جز سر کوی تو نباشد
۲
مشک ارچه کنندش به سر زلف تو تشبیهاو هیچ نیرزد که به بوی تو نباشد
۳
از دست صبا بوی سر زلف خدا رابفرست که دلجوی چو بوی تو نباشد
۴
مه گرچه شب افروز و جهان گرد غریبستبی روی و ریا ماه چو روی تو نباشد
صفحهٔ ۱ از ۳