خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون عارض دلجوی بتم ماه نباشدور ماه بُوَد ساکن خرگاه نباشد
۲
از آه دل سوختهٔ ما حذری کنکان دم زنم آهی که کس آگاه نباشد
۳
روی از من بیچاره بپوشید به تندیبر آینه تندی بجز از آه نباشد
۴
تا چند زنم حلقه صفت سر به در یارگویند برو در حرمت راه نباشد
صفحهٔ ۱ از ۲