خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار بی جرمی ز من بیزار شدناگهان با دشمنانم یار شد
۲
مونس جانش همی پنداشتمنام و ننگم در سر این کار شد
۳
زاری و افغان من سودی نداشتچون بدیدم موجب آزار شد
۴
دیده‌ام از خواب غفلت مست بودای دریغا این زمان بیدار شد
صفحهٔ ۱ از ۲