خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مژده دادند دلم را که دلا یار آمدغم مخور ای دل غمدیده که غمخوار آمد
۲
زآب چشم تو که سرچشمه حیوان ارزدمیوه شاخ شب وصل تو در بار آمد
۳
گفتم آخر دل بیچاره هجران دیدهناله و آه سحرگاه تو در کار آمد
۴
از گلستان وصال تو نگارا به چه رویزان نصیب من دلداده همه خار آمد
صفحهٔ ۱ از ۳