خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بحمدالله شب هجران سر آمددرخت وصل جانان در بر آمد
۲
به کوری دشمنان سرو سمنبویز ناگاه از در بختم درآمد
۳
صبوحی را به چشم بخت منظورنظر ما را به روی دلبر آمد
۴
عجب دیدم ز بخت واژگونمکه سرو قد یارم در بر آمد
صفحهٔ ۱ از ۳