خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز باد صبح حدیثی مرا به گوش آمدکه خیز ای دل مسکین که گل به جوش آمد
۲
زمین ز لاله و خیری و سوسن و شمشادبه بانگ بلبل شوریده در خروش آمد
۳
چو جام باده به بستان دمید و گل بشکفتز چارسوی چمن، های و هوی نوش آمد
۴
بگیر گوشه باغی و دامن چمنیمرا ز هاتف غیبی چنین به گوش آمد
صفحهٔ ۱ از ۳