خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دردمندان غم عشق دوا می طلبندوز مراد دو جهان وصل شما می طلبند
۲
دیده ی دیدن روی چو مهت ای دیدهشب و روز و گه و بی گه ز خدا می طلبند
۳
شب وصل تو که چون جان به جهانست عزیزخلق عالم همه آن را به دعا می طلبند
۴
مه ما چونکه نهانست ز چشم همه خلقروشنایی رخ دوست ز ما می طلبند
صفحهٔ ۱ از ۲