خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا با درد عشقت آفریدندمیان عاشقان ما را گزیدند
۲
دل و جان در سر کار تو کردیمجهانی قصهٔ دردم شنیدند
۳
بسی گشتند در بستان فردوسچو بالایت سهی سروی ندیدند
۴
عجب نامهربانی با من ای دوستچرا مهر تو را از ما بریدند
صفحهٔ ۱ از ۲