خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا دست به زیر سنگم آیدیا زلف تو زیر چنگم آید
۲
در عشق تو خرقه درفکندمتا خود پس ازین چه رنگم آید
۳
هر دم ز جهان عشق سنگیبر شیشهٔ نام و ننگم آید
۴
آن دم ز حساب عمر نبودگر بی تو دمی درنگم آید
صفحهٔ ۱ از ۲