خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که را ذوق دین پدید آیدشهد دنیاش کی لذیذ آید
۲
چه کنی در زمانه‌ای که دروپیر چون طفل نا رسید آید
۳
آنچنان عقل را چه خواهی کردکه نگونسار یک نبید آید
۴
عقل بفروش و جمله حیرت خرکه تو را سود زین خرید آید
صفحهٔ ۱ از ۳