خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ستد از دستم و در پا فکندآتش عشقش به دل ما فکند
۲
بانگ ز عشّاق برآمد تمامزلف ز رخسار چو بالا فکند
۳
زلف پریشان تو باز آن دلمبردش و در بوته سودا فکند
۴
پرده برانداخت ز روی آفتابتابش اندر دل خارا فکند
صفحهٔ ۱ از ۲