خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرو قدّت سایه تا بر ما فکندشور و غوغا در وجود ما فکند
۲
بر جهان دل دیده را بگشود بازتا نظر بر آن قد و بالا فکند
۳
هیچ میدانی سنان غمزهاشدر سر بازارها سرها فکند
۴
آن دو زلف عنبرآسایش دگرجان ما در بوتهٔ سودا فکند
صفحهٔ ۱ از ۳