خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشمان تو مست و ناتوانندپر فتنه و شهرهٔ زمانند
۲
در وصف تو طوطیان هندییکسر همه لال و بی زبانند
۳
سر بر سر این خط و بناگوشبنهاده چه پیر و چه جوانند
۴
بَردار ز رخ حجاب تا خلقحیران جمال تو بمانند
صفحهٔ ۱ از ۳