خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا در عشق تو دیوانه خوانندبه شمع روی تو پروانه خوانند
۲
هرآن پروا که جز عشق تو باشدز روی عقل آن پروا نه خوانند
۳
ز جانم آشنا در کوی عشقشچرا آخر مرا بیگانه خوانند
۴
چو غم یکدم ز ما غافل نباشدکنون با غم مرا همخانه خوانند
صفحهٔ ۱ از ۲