خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با من خسته دلبرم غیر جفا نمی‌کندکام دل حزین من دوست روا نمی‌کند
۲
چونکه دلم به درد او هست حزین و مبتلادرد مرا ز لب چرا دوست دوا نمی‌کند
۳
گفته بُد او وفا کنم ور نکند عجب مدارعمر منست از آن سبب عمر وفا نمی‌کند
۴
این همه جور و درد دل کز غم اوست بر دلمبا همه غم ز دامنش دست رها نمی‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲