خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی رخت دیده کی جهان بیندیا به جای تو غیر بگزیند
۲
دل من شد به خار هجر تو ریشگل ز باغ وصال کی چیند
۳
چونکه با زلف و خالت انس گرفتجای دیگر چگونه بنشیند
۴
گر خرامی به باغ سرو رواندرد از آن قامت تو برچیند
صفحهٔ ۱ از ۲