خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی تو چشمم جهان نمی‌بیندگل وصلت دلم نمی‌چیند
۲
جز سر زلف دلکشت صنماجای دیگر دمی نمی‌شیند
۳
گرچه هستت به جای من دگریدل من جز غم تو نگزیند
۴
دیدهٔ بختم از خدا خواهدکه شب و روز در رُخت بیند
صفحهٔ ۱ از ۲