خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ما بردی و یک دم طرف مات نبودگرچه ای سرو بجز دیدهٔ ما جات نبود
۲
مهر روی تو نکردیم بجز جان جایشمهر ما یک سر مو در دل خارات نبود
۳
مدّتی بود که تا کحل بصر می‌جستمنیک دیدم که بجز خاک کف پات نبود
۴
قامت سرو سهی در چمن جان بسیاردیده‌ام هیچ یکی چون قد زیبات نبود
صفحهٔ ۱ از ۳