خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرم چه داعیهٔ عشق آن نگار نبودبه گرد کوی وصالش مرا گذار نبود
۲
کناره کردم از آن آستان ز بیم رقیببه اختیار خودم گرچه بخت یار نبود
۳
ز غیب دامن وصلش فتاد در دستمولی چه سود دریغا که پایدار نبود
۴
به باغ عیش گل آرزو همی چیدمبه کام خویش زمانی که بیم خار نبود
صفحهٔ ۱ از ۳