خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبرم تا دل از برم بربودخون دل را ز دیدهام پالود
۲
دل ما را به قید زلف ببستتا که آن طرّه را گره بگشود
۳
هرکه در صبح دیده بگشایدبر رخ تو به طالع مسعود
۴
در جهانش دگر چه میبایدغیر از این چیست غایت مقصود
صفحهٔ ۱ از ۴