خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به ذات پاک خداوند و عزّت معبودکه نیستم به جهان غیر وصل او مقصود
۲
گرم به تیغ زنی ور دلم بیازاریز جان و دل سر طاعت نهاده‌ام به سجود
۳
تویی که از من و حال منت فراغت هستمنم که با همه جوری ز تو شدم خشنود
۴
زلال وصل تو گفتم نشاند آتش دلولی نشاند بر آتش مرا به عادت عود
صفحهٔ ۱ از ۲