خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسیم صبح مگر از دیار ما آیدکه بوی نکهت زلف نگار ما آید
۲
خبر ز دوست چه داری بگو نسیم صبامگر قرار دل بی قرار ما آید
۳
به زیر خاک بساطش چو خاک پست شدمکه خاک مقدم او افتخار ما آید
۴
عجب ز بخت من و طالع ضعیف منستاگر به روز غمت بخت یار ما آید
صفحهٔ ۱ از ۳