خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان به شکرانه دهم گر بت ما باز آیدیا شبی با من دلسوخته دمساز آید
۲
که رساند ز من خسته پیامی بر دوستهم مگر باد صبا محرم این راز آید
۳
گر گذاری کند آن سرو به خاکم روزیگرچه آن دلبر من از سر اعزاز آید
۴
سرو نازست قدش در چمن جانبازیلاجرم سرو روانست و به صد ناز آید
صفحهٔ ۱ از ۲