خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو را به کون و مکان سر فرو نمی‌آیدمرا دلی که صبوری از او نمی‌آید
۲
اگر جهان همه حور بهشت خواهد بودچه چاره چون به خیالم جز او نمی‌آید
۳
وگر به روضه خلدم قصور عرضه کنندبه جان تو که به چشمم نکو نمی‌آید
۴
شبی نمی‌گذرد بر من از غم هجرانکه خون دیده به رویم فرو نمی‌آید
صفحهٔ ۱ از ۲