خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بر دلم از فراق صد بارناگشته به وصل شاد یک بار
۲
در بارگه وصال خویشماز لطف نمی‌دهد دمی بار
۳
بار غم تو مرا نه بس بودکز هجر نهاده‌ای به سر بار
۴
شب تیره و بار شیشه خر لنگترسم نرود به منزل این بار
صفحهٔ ۱ از ۲