خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فراقت بر دلم بار آورد بارگل بختم همه خار آورد خار
۲
چو زلف سرکشش شوریده حالمچرا پیوند ما را بشکند یار
۳
مرا بر دل بسی بُد بار ایاممنه بر دل مرا هجران به سر بار
۴
بگو کز گلشن وصلت نگارانصیب من چرا باشد همه خار
صفحهٔ ۱ از ۳