خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دوست ما به دست تو دادیم اختیارما را نزار و زار خدا را روا مدار
۲
گر لطف می‌کنی تو به حال جهان بکنزان رو که ما به لطف تو هستیم امیدوار
۳
ای مدّعی تو را چه فتاده‌ست با منتشرمی بدار از حق و ما را به ما گذار
۴
گر زآنکه لطف دوست بود دستگیر منفارغ من از بهشتم و با درد و غم چه کار
صفحهٔ ۱ از ۲