خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی تکلّف خوشست بوی بهارنالهٔ بلبلان و بانگ هزار
۲
سبزه و جویبار و طرف چمندر صبوحی چه خوش بود با یار
۳
روی در روی دوستان کردهوز جفاهای دشمنان به کنار
۴
گل رویش به صبح می‌خواهماز دل و جان به غیر صحبت خار
صفحهٔ ۱ از ۳