خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فریاد و الغیاث ز بیداد روزگارکز دل ببرد صبرم و از دست رفت یار
۲
یک جرعه می نکرد دلم نوش از آن دو لبجانم به لب رسید ز درد سر خمار
۳
عمریست تا که کشتی وصلم به هجر غمافتاده در میان و نیفتاد در کنار
۴
پایم بماند در گل حیرت چو سرو نازبر ما نظر نکرد سهی سرو در گذار
صفحهٔ ۱ از ۲