خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو جهان بی‌توام نمی‌بایدنه یکی بس دو ام نمی‌باید
۲
هرچه خواهم ز تو تو به زانیاز توام جز توام نمی‌باید
۳
قبله‌ام چون جمال روی تو بسرویی از هر سوم نمی‌باید
۴
جان من چون شنید قول الستاین تن بدخوم نمی‌باید
صفحهٔ ۱ از ۴