خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو تا کی همچو سرو از ما کشی سرنیاری جز جفا از بهر ما بر
۲
نمی‌گویم که تا چندم گذاریمن بیچاره را چون حلقه بر در
۳
منم بر بستر هجران فتادهتو در عیش و طرب با یار دیگر
۴
به تاریکی زلفت درفتادمبه بویش گر توانم گشت رهبر
صفحهٔ ۱ از ۲