خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا گرت به جانب ما اوفتد گذربینی ز مهر خود که جهانیست بی خبر
۲
از حد گذشت شرح غم حال این جهانبر حال زار من تو کنی رحمتی مگر
۳
از روز هجر تو دلِ تنگم به جان رسیدباشد شبی که با تو کنم دست در کمر
۴
گر تیغ می‌کشی تو و گر تیر می‌زنیجز جان به راه عشق نداریم ما سپر
صفحهٔ ۱ از ۳