خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون زلف سودایی شدم بر روی بغدادی پسرآشفته و سرگشته‌ام در کوی بغدادی پسر
۲
بر بوی خط و عارضش جان را کنم ایثار اگرآرد نسیمی صبحدم از سوی بغدادی پسر
۳
روی تو چون برگ سمن قد تو چون سرو چمنمحراب هر دو چشم من ابروی بغدادی پسر
۴
بویی که آرد صبحدم از زلف یارم دم به دمصد جامهٔ جان بَردَرم بر بوی بغدادی پسر
صفحهٔ ۱ از ۲