خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بردی دل من به چشم مخمورای چشم بدان ز چشم بد دور
۲
هر کس که به رویت افکند چشمدر چشم نیایدش دگر حور
۳
ای دیده جان ما ندیدهای نور دو دیده چون تو منظور
۴
باز آی که از غم فراقتدر دیده نماند بی رخت نور
صفحهٔ ۱ از ۲